Кагарман Куватов

Бәхет эҙләп ваҡыт уҙғарма ла, Бәхет бит ул һинең үҙеңдә. Был донъяла һинең булыуыңда, Бәхетлемен тигән һүҙеңдә. Һин бәхетле, туғандарың янда, Балаларың иҫән, һау-имен. Баш осонда күгең аяҙ икән, Тыныс булһа бөгөн йорт-илең. Һин бәхетле, әле, хәлең барҙа, Файҙаң тейә икән кемгәлер. Берәү белмәй иртән, киләсәктә Өлөшөнә нимә эләгер... Һин бәхетле, һулар һауаң барҙа, Эсәр һыуың барҙа бәхетле. Ҡәлғәң итеп һаҡлап йәшәй белһәң, Үҙең ҡорған кескәй тәхетте. Һин бәхетле, эшләр эшең барҙа, Көткән кешең булһа өйөңдә. Һин бәхетле, ҡорған нигеҙеңдә, Юнып һалған һәр бер йөйөңдә... ...Күпме юлдар, йылдар сәйләмендә, Бәхетемде таба алманым. Уның бары миндә икәнлеген, Юл уртаһын үткәс аңланым... © М. Мәғәсүмов