Սիրո չափն անվերջությունն է

Կգա մի օր՝ կհասկանաս, Որ ապրելուց ուշացել ես, Միշտ մնալով քո անցյալում, Ներկադ՝ բախտի կամքին թողած, Ապագայից վախեցել ես.... Օրը կգա, Քո տարիքը քեզ կհուշի, Որ ժամանակն անտեսել ես,

..Եվ գուցե մի օր, մի վերջին գիշեր, Երբ վերջին միգում աչքերս մարին - Արթնանա հանկարծ անիմաստ մի սեր, Ու աստղը ժպտա մոխրացած քարին

Քանի դեռ ձեռքերս չեն կարող քեզ գրկել, հոգով քեզ կգրկեմ իմ ամեն աղոթքում… Քանի դեռ չեմ կարող մոտ լինել քեզ, սրտիս ամեն զարկով քեզ հետ կլինեմ։

ՀՈԳԻՍ ԽՈՆԱՎ Է ՈՒ ԹԱՑ Աշուն է դրսում, երկինքն է մթնած, Քամին սև ու մութ ամպեր է բերում, Օդը մշուշոտ, խոնավ է ու թաց, Հոգուցս հիմա թախիծ է ծորում։ Դրսում մանրակաթ անձրև է մաղում, Երկինքն է կարծես ծխից մրոտվել, Ասա՛, ինչու՞ էիր սիրուս հետ խաղում, Ինչու՞ եմ այսքան ես քեզ կարոտել։ Ամպը սկսել է անձրևել կաթ-կաթ, Եղջերուն տագնապից օդն է հոտոտում, Հուշերը գալիս-գնում են հատ-հատ, Սիրտս է սիրուս վրա մղկտում։ Ամպերն են իրար գլխի կուտակված, Բայց քամին կրկին ամպեր է բերում, Հոգուս սյուներն են հիմքից խորտակված, Կյանքը ոչնչով էլ ինձ չի գերում։ Մենակ եմ հիմա տխուր ու տրտում, Հոգիս աշնան պես խոնավ է ու թաց, Մրրիկ ու բուք է հիմա իմ սրտում, Այնտեղ էլ չկա սիրո լուսաբաց։ Աշուն է դրսում, երկինքն է մթնած, Քամ

Քանի դեռ ձեռքերս չեն կարող քեզ գրկել, հոգով քեզ կգրկեմ իմ ամեն աղոթքում… Քանի դեռ չեմ կարող մոտ լինել քեզ, սրտիս ամեն զարկով քեզ հետ կլինեմ։ Կան պահեր, երբ այնքան շատ եմ ուզում պարզապես գրկել քեզ, լուռ մնալ ու զգալ, որ ամեն ինչ լավ է, բայց ստիպված եմ այդ կարոտը թաքցնել իմ ներսում ու Աստծուն պատմել այն ամենը, ինչ չեմ կարող ասել քեզ։ Ամեն աղոթքիս մեջ քո անունն է, ամեն խնդրանքիս մեջ՝ քո խաղաղությունն ու ապահովությունը։

Կան օրեր, երբ կարոտդ գրկում ես, լուռ խոսում նրա հետ ու փորձում ժպտալ, մինչդեռ հոգիդ պարզապես ուզում է տեսնել ու գրկել կարոտած մարդուն… ❤️